Forum
   
Forum

Polecamy

Nowoczesna parafia

Papieże wobec kwestii żydowskiej

Ochrona życia – prawo a edukacja

Dekalog demokracji

Młodzi o przeszłości i przyszłości

Deklaracja europejska

Deklaracja europejska Chrześcijan Żydów i Muzułmanów

Przeciwko antysemityzmowi

Indeks nazwisk

Indeks tematów

Fundacja Kultury Chrześcijańskiej Znak

Fundacja Kultury Chrześcijańskiej Znak

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Ludzie »

Krzysztof Kozłowski (1931 – 2013)


26-03-2013 / AP

 W wieku 82 lat zmarł we wtorek nad ranem Krzysztof Kozłowski, wieloletni dziennikarz i zastępca redaktora naczelnego „Tygodnika Powszechnego”, były minister spraw wewnętrznych i szef UOP, senator czterech pierwszych kadencji izby wyższej polskiego parlamentu.


Krzysztof Kozłowski /fot. Internet

Krzysztof Kozłowski /fot. Internet

 Krzysztof Kozłowski urodził się 18 sierpnia 1931 r. w Przybysławicach w powiecie miechowskim. W 1956 r. ukończył filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie potem wykładał nauki polityczne.

Przez wiele lat był związany ze środowiskiem "Tygodnika Powszechnego", pracował w redakcji, a od 1965 roku przez ponad czterdzieści lat pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego tego pisma. Był też prezesem Fundacji "Tygodnika Powszechnego". Na na początku 2008 r., po zmianach w składzie redakcji, wycofał się po 51 latach współpracy z krakowskim tygodnikiem. Był to – między innymi – gest solidarności z prof. Władysławem Bartoszewskim, który zrezygnował ze współpracy z pismem na znak protestu przeciwko zatrudnieniu szkalującej go wcześniej dziennikarki.

Po powstaniu „Solidarności” Kozłowski został doradcą Komisji Robotniczej Hutników w Nowej Hucie i ekspertem związku, zaś po stanie wojennym jako członek zespołu ds. reform politycznych i podzespołu ds. środków masowego przekazu uczestniczył w negocjacjach Okrągłego Stołu.

Gdy powstał rząd Tadeusza Mazowieckiego, Kozłowski został przez niego mianowany podsekretarzem stanu, a następnie ministrem spraw wewnętrznych. Przewodniczył komisji weryfikującej oficerów Służby Bezpieczeństwa, a później został pierwszym szefem utworzonego przez jego resort Urzędu Ochrony Państwa.

Kozłowski wspominając okoliczności swojego wejścia do rządu Mazowieckiego w marcu 1990 roku mówił: "Nie miałem szans na zastanawianie się i decydowanie o tym, czy iść, czy nie. Po prostu Tadeusz Mazowiecki wezwał mnie i powiedział: pójdziesz do MSW i przygotujesz przejęcie naszej kontroli nad tym resortem. Nie zważał na moje protesty i wątpliwości" – opowiadał Kozłowski. "Samą decyzję podjął Mazowiecki, a ja tylko ją wykonałem. Nie chciał ze mną dyskutować i słuchać moich kontrargumentów. Co miałem zrobić, rano wsiadłem w tramwaj i pojechałem do pracy do ministerstwa" – tłumaczył.

W czasie, kiedy obejmował MSW, resortowi podporządkowanych było 150 tys. funkcjonariuszy, w tym 100 tys. w milicji, 25 tys. w służbie bezpieczeństwa, a poza tym wojska ochrony pogranicza, straż pożarna, BOR i pomniejsze jednostki.

"Po trzech miesiącach przejęliśmy ministerstwo. Rozwiązaliśmy służbę bezpieczeństwa, zamieniliśmy milicję na policję, co było zmianą dużo głębszą niż tylko nazwy, przeprowadziliśmy weryfikację funkcjonariuszy SB, a przede wszystkim ministerstwo przestało być ministerstwem mundurowym, siłowym, a stało się ministerstwem cywilnym, jakim jest do dzisiaj" – wspominał Kozłowski. W jego ocenie, w MSW pod jego kierownictwem "udało się zrealizować bardzo dużo i bardzo szybko".

W latach 1989-2001 był senatorem I kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego, II i III kadencji z listy Unii Demokratycznej i IV kadencji z listy Unii Wolności. W Senacie reprezentował województwo krakowskie. W 2001 r. bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Bloku Senat 2001, po czym zrezygnował z działalności politycznej. Jednak jeszcze w 2008 r. wszedł w skład nowo powołanej rady konsultacyjnej przy ABW.

Krzysztof Kozłowski był autorem opracowania pt. „Drogi do niepodległości” (S.I.W. Znak, Kraków 1979), będącego wyborem artykułów historyczno-politycznych zamieszczanych w "Tygodniku Powszechnym" w przeciągu 33 lat przez Stefana Kieniewicza, Andrzeja Micewskiego, Henryka Wereszyckiego i Stanisława Kutrzebę.

W 1991 r. ukazała się książka „Gliniarz z Tygodnika. Rozmowy z byłym ministrem spraw wewnętrznych Krzysztofem Kozłowskim”, autorstwa Witolda Beresia i Krzysztofa Burnetki, zaś w 2009 r. Michał Komar wydał wywiad-rzekę z Kozłowskim pod tytułem „Historia z konsekwencjami”. Kozłowski udzielił też Joannie Podsadeckiej wywiadu poświęconego Jerzemu Turowiczowi i "Tygodnikowi Powszechnemu". Ukazał się on w 2012 r. w książce „Gen ryzyka w sobie miał... O Jerzym Turowiczu opowiadają: ks. Adam Boniecki, Józefa Hennelowa, Krzysztof Kozłowski Adam Michnik”. Z okazji jego 80. urodzin fundacja Świat Ma Sens wydała książkę "Obywatel KK, czyli Krzysztofa Kozłowskiego zamyślenia nad Polską", będącą zbiorem rozproszonych tekstów z okresu po odejściu z "Tygodnika".

Krzysztof Kozłowski od kilkunastu tygodni przebywał na oddziale kardiologii krakowskiego Szpitala Uniwersyteckiego. Jego stan zdrowia gwałtownie się pogorszył trzy dni temu.

do druku

poleć stronę